Şebinkarahisar Osmanlı İmparatorluğu topraklarına katıldığı 1478 yılından 1515 yılına kadar Amasya vilayetine bağlı kalmıştır.1515 yılında Trabzon ,Canik ve Şebinkarahisar Livalari birleştirilerek Erzincan'a bağlanmıştır.1538 yilina kadar Erzincan vilayetine bagli kalan Sebinkarahisar ,bu tarihte Erzincan'dan alınarak tekrar Amasya vilayetine bağlanmıştır.1553 tarihine kadar Amasya vilayetine bagli kalan Şebinkarahisar, 1553 tarihinde Amasya vilayetinden alinarak Erzurum'a baglanmistir.1805 yilina kadar iki buçuk asir Erzurum'a bagli kalan ilçe ,1865 tarihinde Erzurum'dan alinarak Trabzon'a bağlanmıştır.Ayni tarihte Giresun ,Ordu ve Gölköy'de Şebinkarahisar Sancagina bağlanmıştır.Yeniden yapilan düzenlemede 1865 yilinda Şebinkarahisar Trabzon'dan alinarak Amasya ve Tokat Sancagi ile birlikte Sivas'a baglanmistir.Sebinkarahisar Vilayet haline getirildigi 1923 yilina kadar Sivas'a bagli kalmistir Şebinkarahisar ,tarihi içinde pek çok yangın atlatmıştır. 1.Dünya Savasi yillari sirasinda yerli Rum ve Ermenilerin ihanetleri ile isyanlar çikmis, 1915 Ermeni Isyani ile sehir yikilip yakilmistir. Kurtulus Savasinin kazanilmasindan sonra 1923 yilinda livalarin il yapilmasina karar verilmis ,bu karar neticesinde o günlerde liva olan Sebinkarahisar'da il yapilmis ancak 1933 yilinda Ilçe durumuna getirilerek Giresun iline baglanmistir.

Sebinkarahisar Kalesi Ilçenin güney ve güneydogu yönünde Hacikayasi diye isimlendirilen bazalt bir tepe üzerinde yükselir. Üzerine oturdugu toprak zeminden kale 200-450 m. Yüksekliktedir.kalenin bati yönü nispeten çikisa elverisli, diger yönleri uçurumdur. Dis kale iç kalenin bati ve güney bölümünde 21.yy. baslarinda kadar yetmis kadar ev mevcuttu. 1915 Ermeni isyani ve ondan sonraki zamanlarda evler ve cami tamamiyla tahrip edilmistir. 1920’lerden sonra hazine arayicilari nedeniyle temellerde ortadan kaldirilmistir. Arazi ve yerlesim yerleri bakimindan Kelkit Vadisinin sosyal hayata etki ettigi söylenebilir. Genellikle toplu yerlesimin ve tarim hayatinin egemen oldugu Sebinkarahisar ,bagli oldugu Giresun’a nazaran bu yönüyle farklilasir. Daha çok Iç Anadolu’nun özelliklerine ve sosyal düzenine sahiptir. Komsuluk iliskilerinin yüksek düzeyde olmasi, ikili münasebette toplumsal deger ve normlarin geleneksel degerlerin özel önem tasimasi, adli vakalarin sayisini azaltmaktadir. Il merkezi ile arasinda ulasim sorunu bulunan Sebinkarahisar, beklenen ekonomik canliligi kazanamamistir. Ilçenin 41 bin 185 hektar ekilebilir tarim arazisi olmasina ragmen bunun ancak 21 bin hektarini kullanilabilmektedir.

Ilçemize 1999 yilinda kurulmus olan Sebinkarahisar Meslek Yüksekokulu aradan geçen 8 yil zarfinda Türkiye'nin en fazla bölüme sahip meslek yüksekokullari arasina girmis, ilçemiz de 2000 e yakin yüksekokul ögrencisinin olmasiyla birlikte canlilik daha da artmistir.

Ilçe sinirlari içinde yer alan Kiliçkaya Baraji balikçilik ile ekonomik gelismeye önemli katkida bulunmaktadir. Yörede diger bir ekonomik faaliyet ise ariciliktir. 1988 yili verilerine göre ilçedeki kovan sayisi 10 bin civarinda bulunmaktadir. Bu durum ilçede bal sektörünün olusmasina sebep olmustur. Ilçede süt fabrikasi, 32 kadar sirket ve irili ufakli 450 kadar esnaf ticari faaliyettedir. Ayrica eskiden kalma madencilik gelenegi devam etmekte olup ,Tutak Dagi civarinda Kursun-Çinko madenleri çikarilmaktadir. Ekonomik faaliyetleri bakimindan bir diger kaynakta hayvanciliktir. Hayvanciligin önem kazanmasindaki etken yem ihtiyacini karsilayacak arazinin bulunmasinin yaninda bol otlaklariyla hayvanciliga müsait olan yaylalarin varligidir.

Diger taraftan geçmiste Türklerin disinda öteki Hiristiyan toplumlari da bagrinda yasatan Sebinkarahisar, bu dönemin özelliklerinden de izler tasir. Turizm açisindan görülmeye deger Licese Kilisesi, Tashan Kilisesi, Asarcik Kilisesi ve Meryemana Manastiri gezip görülecek yerlerdendir.