
Alucra nin
Coğrafi
Durumu
1.4.1. Yeri Ve Sinirlari
"Alucra, Giresun Ili'nin güneyinde, Giresun Daglari'nin Kelkit
Havzasi'na yöneldigi yörededir. Doguda Gümüshane, güneyde Erzincan
illeri ile komsudur. Giresun Ili'ne uzakligi 131 km.dir. Denizden 1430
m. yükseklikte bir yayla kasabasidir."7
Alucra, doguda Gümüshane, Güneyde Erzincan illerinin yaninda, güneyde
Çamoluk, batida Seb., kuzeyde Yaglidere ve Espiye ilçeleri ile
sinirlidir. (Bkz. Harita no:2-3)
1.4.2. Yüzey Sekilleri
Alucra arazisi arizali ve dagliktir. Bu sebeple tarla ziraatina
elverisli toprak azdir.Yalniz merkez yerlesiminde tarima yönelik genis
düzlükler yeralir.Güneyi 2333 m. yüksekligindeki Bedirga Daglari,
kuzey-bati taraflari Artabel Daglari'nin bulundugu daglar ve Sariyer
tepeleri ile çevrelenmistir.
Yüzey sekilleri bakimindan Alucra, Karadeniz Bölgesi ile Dogu Anadolu
Bölgesi arasinda geçit teskil eder. Daglarin uzantisi Karadeniz'e
paralel olarak siralanmistir. Arazi fazlasi ile engebeli olup,
aralarinda küçük ovalar yer alir. (15)
Ilçe merkezi, Alucra bölgesinin en büyük ovasinda kurulmus olup, bu ova
yerlesmeye son derece elverisli bir konumdadir.
1.4.3. Akarsulari
"Kelkit Çayi'nin her iki kolu Alucra Ilçesi'inden kaynaklanmakta, komsu
ilçe Seb.'de birlesmektedir. Kelkit Çayi’nin Alucra merkezinden geçen
ayagina 'Bagirsak Deresi ' adi verilir."8
Alucra yöresinin diger önemli akarsulari, Moran Deresi ve Ince Dere'dir.
Ince Dere Karaagaç Mahallesi'nin asagi kesiminde Bagirsak Deresi ile
birlesirken, Moran Deresi ile Bagirsak Deresi'nin birlesmesi ise Ilimsu
Köyü'nde gerçeklesmektedir.
1.4.4. Iklimi
Alucra yöresinin iklimi, Karadeniz ikliminin aksine kislari soguk ve kar
yagisli, yazlari sicak ve kuraktir. Karlarin erimesi nisan ayinin
ortalarina kadar sarkip, bahar yagislari da hazirana kadar uzamaktadir.
Ilkbaharda karlarin erimesi ve yagmurlarin baslamasina paralel olarak
akarsularin debisi artis gösterir. Bu mevsimde debisi en yüksek akarsu
Bagirsak deresi oldugu görülür.
Ince Dere, suyunun tamamina yakinini Gavur Daglari'indaki karlarin
erimesinden alir. Yaz kurakliindan dolayi yazin (Agustos) tamamiyla
kurur.
Bagirsak Deresi de, yazin beslenemedigi için kuruma noktasina gelir.
Moran Deresi ise,Bagirsak ve Ince Dere'ye nazaran rejimi daha düzenli
olup yazin da sularini akitmaya devam eder.
"Yilik yagis miktari : 560 mm³
Ortalama sicaklik : 18º
Otalama sogukluk: -1º"9
Görüldügü gibi, akarsularin debisi ve yillik yagis miktarina
bakildiginda düzensiz bir rejim görülür. Bu haliyle Alucra’nin iklimi
Karadeniz'den çok, Dogu Ana Dolu'daki komsularimiza benzemektedir.
1.4.5. Bitki Örtüsü Ve Ormanlar
Alucra yöresi, bitki örtüsü bakimindan yayla iklimi özelligini tasir.
Daglarin kuzey yamaçlari agaçlarla kapli iken, güney yamaçlari daha sade
görünüslüdür.
Yörenin karakteristik bitki örtüsü, ormanlar ve genis otlaklardir.
Ormanlik alanlar; merekeze yakin yerlerde çam agaçlari seklinde olurken,
Zilovacik'i gibi daha yüksek yerlerde yerini köknar agaçlarina birakir.
Muhtelif yerlerde hiç bir ticari degeri olmayan findik da yetisir. Ilçe
merkezindeki baslica agaç cinsi kavak (selvi) agacidir. (Bkz. Resim
no:1)
Bölgenin en önemli ormanlari Tohumluk, Zilovacik, Çalgan, Boyluca ve
Araliktepe ormanlaridir.
Yayla düzlüklerinde genis otlaklar uzanir. Gavur Daglari eteklerindeki
otlaklar, büyükbas hayvancilik için önem arzeder.
Ekili tarimda en fazla, tahil yer alir. Baslica sebebi, yagiz azligi ve
yaz kurakligidir. Bunda, yörenin tabii su kaynaklari bakimindan çok
yetersiz olmasi da etkendir. Sulanabilir alanlarda patates, fasulye,
seker pancari, kara lahana tarimi yapilmaktadir. Meyvecilik hemen hemen
hiç yoktur.
1.4.6. Hayvanlari
Önceleri halkin baslica geçim kaynagi tarim ve hayvanciliga dayandigi
için hayvan sayisi oldukça fazla idi. Simdi ise çevre mahalle ve
köylerde hane halki, kendi ihtiyacini karsilayacak kadar hayvan
yetistirmektedir. Bu hayvanlarin baslica özelligi, inek ve koyun gibi
ekonomik getirisi yüksek olan hayvanlar olmasidir.
Son zamanlarda çevre mahallelerde ticarete yönelik küçük bas
hayvanciligi gelismeye baslamistir. Besicilige dayali büyükbas
hayvanciligi da gelismeye baslayip, halen Kemalli ve Karaagaç
mahallelerinde 2, merkezde de 2 tane olmak üzere toplam 4 mandira
vardir.
Küçükbas hayvanciligin baslica yapilma sebebi, kurbanlik talebi
karsilamaktir. Çesitli köylerin yaylalarinda küçükbas hayvancilik
yaygindir.
Baslica evcil hayvanlar: Inek, koyun, keçi, tavuk, horoz, merkep, at,
köpek ve aridir.
Yabani hayvanlar: Kurt, domuz, tilki, tavsan, derelerde sazan baligi,
derelerin agiz kisminda alabalik ve çesitli kus türleri vardir.
|